Wednesday, September 20, 2017             Login
7e Halve marathon 2005 Print  

De zevende

De1/2 marathon  groeit langzaam maar gestaag. Zeker deze aflevering, die  zeer speciaal was, gaf een zeer grote opkomst te zien. 90 lopers meer dan in 2004 is een ongekend succes!
Dit alles kan natuurlijk niet zonder vrijwilligers. Een daarvan heeft ons vorig jaar ook al geholpen en omdat hij ook zeer dicht bij Henri staat (alle 2 fanatieke mountainbikers ) wilde hij maar al te graag met deze speciale editie van de ½ marathon meehelpen. Hier een verslag van zijn dagje “½ marathon 2005”.
Hallo, Gidy Lamers vroeg mij, als niet Olympus lid, een stukje te schrijven in  jullie clubblad.
Even voorstellen, ik ben Sjaak Wintjes en kom uit Wanroij. Fietsen is mijn grote hobby en maak jaarlijks 6 tot 7000km op de weg en ATB fiets. Ik ben lid van fietsclub “De Raddraaiers”uit Wanroij waar ook Gidy en Henri lid van zijn. Vroeger heb ik wel eens een poging ondernomen om in de wintermaanden mijn conditie op peil te houden met hardlopen, maar lopen is niet mijn ding. Ik ben wat stijfjes aangelegd en loop als een olifant. Vandaar  dat ik ook veel respect heb voor mensen die een halve of zelfs een hele marathon weten te volbrengen.
Hierbij mijn persoonlijke beleving van de halve marathon 2005.
Vorig jaar heb ik voor het eerst mee mogen werken aan jullie evenement. Ik moest met de fiets bij de laatste deelnemer blijven en de tussentijden doorgeven. Met alle respect voor de vrouwelijke loopster, maar dat begint na 2 uur toch wel te vervelen. Ik had mijn werk blijkbaar goed gedaan en mocht dit jaar weer terugkomen en nu met een paar mooie taken zoals: het parcours opbouwen, tijdens de wedstrijd voorop fietsen en de tussentijden van Guus Janssen aan de speaker doorgeven. Daar had ik wel zin in.
s' Morgens mijn wekkertje gezet, ik ben namelijk een langslaper, en na een lekker ontbijtje op de huis tuin en keukenfiets, want er moesten twee grote tassen voor de lintjes mee, op naar de blokhut. Het miezerde, maar een echte sportman vind dat niet erg, toch?
Om half negen aangekomen begroet ik mijn collega opbouwers Gidy, Hans van Sambeek en Wim Janssen, de vader van Guus.
Hans had zijn fietstassen volgepropt met bordjes waarop de kilometers stonden aangegeven en Gidy had een mandje met koffie erin voor onderweg. Ik ging op pad met Gidy want die had immers de koffie in zijn mandje. Ik vroeg aan Gidy hoe ver de lintjes uit elkaar moesten worden opgehangen. “Op zichtafstand” zei Gidy. Ik fronste mijn wenkbrauwen en zei dat bij de ATB tochten alleen lintjes werden gehangen op een kruising of splitsing. “Ik vind het ook wel wat veel ” zei Gidy maar het zijn nu eenmaal de instructies van Hans. Elke keer als Gidy stopte om een lintje op te hangen deed ik dat ook, we waren tenslotte samen. Na een half uurtje begon het al een aardig feestbos te worden en kreeg ik al medelijden met mijn collega “Raddraaiers” Has en Gerrit die de lintjes na de wedstrijd weer moesten ophalen. We waren al een hele tijd onderweg toen Hans en Wim zich weer bij ons voegde. Ik had het gevoel dat we al bijna rond waren toen ik het bordje 10km nog bij Hans in de tas zag zitten. “Ben je dat vergeten te plaatsten”vroeg ik. Nee zei hans, nog 500 meter. Tjonge jonge wat een afstand. Ik kreeg nog meer respect voor de lopers. Bij de 10 km stond een bankje en was het tijd voor de koffie. (Marga, volgende keer ook koekies!!) Het miezerde nog steeds en we werden onderhand toch behoorlijk nat. Om 12.00 uur waren we weer terug bij de blokhut waar inmiddels grote bedrijvigheid heerste. Allemaal groepjes mensen die druk waren met het opbouwen van de start en finish doeken, omroep en drankposten.  Om 14.30 uur melde de eerste deelnemers zich aan de inschrijftafel en een enkeling begon met zijn warming-up.  De een loopt nog lekker ontspannen te kletsen terwijl de ander al twee keer naar het toilet is geweest. Ik ken dat. Ik had nog net even de tijd om de inmiddels gearriveerde Henri en Nancy te begroeten voor het startschot gegeven zou worden. Drie uur precies, de toeter schalt, de hartslagmeters gaan aan en de lopers zijn van start. Ik had mijn huis tuin en keukenfietsje nog bij, want dacht een ontspannen ritje te gaan maken. Dat had ik dus even verkeerd ingeschat. Tjonge jonge die Guus Janssen loopt tegen de 20km per uur. Ik moest gelijk aan de bak want moest ook nog de houten poorten in de bossen open zetten. Op de tien kilometer klokte Guus precies 31 minuten rond. “Voor op schema” riep zijn vader nog. Ik belde de tijd door naar de speaker zodat hij het publiek bij de finish op de hoogte kon houden. Zoals jullie inmiddels weten verpulverde Guus het baanrecord en wist hij tevens het maximale sponsorbedrag binnen te halen voor Henri, en daar was ik blij mee.  

Samengevat: Een goed georganiseerd evenement met veel vrijwilligers, veel deelnemers en opvallend veel publiek langs het parcours. De vrolijke gezichten van Henri en Nancy bij de binnenkomst van de deelnemers en de aandacht die ze kregen van vele loopvrienden, deden me goed.

De dag was voor mij meer dan geslaagd. Ik hoop voor jullie ook.

 

(Foto: Guus Janssen uit Rijkevoort
winnaar Halve Marathon 2005)

Groetjes, sport ze en tot volgend jaar!
 

 

 

Copyright 2014 by Joost van Kempen - AV-Olympus LvC