7-Heuvelenloop 15 november 2026

Dit weekend stond natuurlijk weer in het teken van de 7H-loop in Nijmegen. Zoals elk jaar wordt deze wedstrijd erg goed bezocht door onze loopleden: een aantal al op zaterdag en het overgrote deel op zondag. Enkele feitjes:

Toon Aben voegde weer een editie toe en liep zo vandaag voor de 38e keer mee aan deze loop. Prachtig Toon!!!

Kasia Theunissen liep zowel op zaterdag als zondag beide afstanden. Harm Schreven zette zijn goede vorm door en liep naar een nieuw PR op de 15 km.

Willem en Wendy de Weerd liepen samen precies dezelfde eindtijd.

De resultaten:

7H-nacht 7km

Eric Sommers 32.53 Kasia Theunissen 48.44

7H-loop 15 km

Harm Schreven 1.04.55 Kasia Theunissen 1.17.10

Marius van Kuppenveld 1.22.48 Katja Burgman 1.26.34

Thea Verstegen 1.42.36 Sjan Cornelissen 1.30.57

Toon Aben 1.27.09 Trudo Jans 1.28.21

Mien Coenegracht 1.43.29 Linda Reijs 1.23.33

Wendy de Weerd 1.12.41 Willem de Weerd 1.12.41

Marco Arts 1.09.52 Mientje van Haare 1.25.44

Marian Kerkhof 1.20.09

Last Runners Standing 8 november 2026

Op voor ons bekend terrein De Kuilen in Langenboom organiseerde de ZTC De Maashorst een Last runners standing. Voor onze club waren daar aanwezig Willem de Weerd (50 km), Trudo Jans, Kasia Theunissen (allebei 40 km) en Mien Coenegracht (12 km). Trudo maakte het volgende verslag:

Last runners standing (LRS), Langenboom

Het concept: deelnemers kunnen kiezen om rondjes van 4 of 5 km te lopen. Om het half uur start er een nieuwe ronde, niet eerder! Dus na je ronde wacht je tot het startsignaal voor de volgende ronde. Zo lang je binnen 30 minuten je ronde volbrengt, mag je weer starten voor de volgende ronde. Het evenement telt max 10 ronden.

De organisatie wilde een overzichtelijk / beheersbaar evenement. Daaro was het aantal startplekken gemaximeerd op 80 lopers op 5 km en 80 op de 4 km. Mien was zo enthousiast geweest over voorgaande edities van LRS, dat ik uiteindelijk toch had ingeschreven.

Mijn trainingen waren dit jaar max 18 km geweest. Verder ging ik niet omdat mijn heupen vanaf 15-16km zeurende pijnlijk werden. Ik wilde geen blessure uitlokken dus 18 was genoeg.

Wat kom je dan doen bij LRS?

Na 4 rondjes uitstappen bij mijn eerst LRS was geen optie dacht ik. 7 rondjes moest ik kunnen lopen en als ik een goede dag zou hebben misschien wel 8 ronden (32 km) niet bijzonder, maar verder dan ik ooit tijdens een evenement liep. Na een paar ochtenden met dichtgevroren autoruiten had ik handschoenen en shirts met lange mouwen klaargelegd voor mijn eerste deelname aan LRS.

Toen ik vanmorgen naar buiten liep regende het zachtjes en tikte de thermometer 8°C aan. Dus die handschoenen bleven thuis. Tijdens de start valt er nog steeds wat regen. Ik had een paar reserve schoenen meegenomen om te kunnen wisselen als ze doorweekt zouden zijn. Ik start daarom op een paar oude schoenen (waarop ik in 2013 de Zevenheuvelenloop liep).

Warmlopen hoeft niet bij dit concept. Dat doe je vanzelf in de eerst ronde(s). Dus startnummer ter plaatse ophalen en al keuvelend wachten op het startsignaal. Die 80 lopers formeren al snel een lange slinger, waarin volop verder gekeuveld wordt. Na 3 km bedenk ik dat ik mijn Strava niet heb gestart. Dan doe ik dat maar na rondje 1.

Mijn eerste rondjes loop ik in ca 25 minuten; minuutje sneller dan ingecalculeerd. Ik zie ertegenop om 5 minuten te wachten, dus loop ik een extra lusje om de tijd te vullen. Tijdens rondje 7 voel ik me nog zo goed, dat die 8 rondjes bijna een zekerheidje is. Die lusjes na elke ronden tellen behoorlijk op, zodat ik al ruim 4 'bonus-km's' heb. Ik heb preventief paracetamol genomen om niet te vroeg met zere heupen langs de kant van her parcours te komen.

En zo loop ik na rondje 8 redelijk ontspannen ook de laatste 2 rondjes. Na 10 rondjes staat mijn strava op 41,8. Dus ik loop nog even door om af te klokken op 42,2. Om rustig terug te wandelen en de gouden medaile om te laten hangen. Na 200 loopevenementen de eerst medaile die ik niet 'gekocht' heb🤣. Dus inclusief ronde 1 toch ruim 46 km in de beentjes (en onder die oude schoentjes). Volgend jaar weer? Ik hoop het.

Last but not least, dank aan de organisatie, medelopers, supporters en de verzorgenden!

Marathon Den Haag | 1 november 2026

Harm Schreven liep in Den Haag de eerste editie van The Hague marathon. Hij maakte het volgende verslag, lees en geniet !:

Van een solo-start naar een persoonlijk record

3:21:06! Een nieuw persoonlijk record, 6 minuten en 35 seconden sneller dan mijn vorige marathon vorig jaar in Rotterdam. Maar minstens zo mooi: ik heb onderweg volop kunnen genieten van de sfeer en het publiek. Ik vertel jullie graag wat over de aanloop naar mijn vijfde marathon en hoe ik deze “first edition” van de Haagse marathon heb beleefd.

Van drie naar één

Mijn volgende grote doel was eigenlijk de marathon van Rome in maart 2027. Maar ik zocht nog een mooie uitdaging voor het najaar. Linda en Katja hadden zich al ingeschreven voor de eerste marathon van Den Haag. Toen er nog startbewijzen beschikbaar waren, leek het me leuk om met z’n drieën mee te doen. Dat liep anders. Linda raakte geblesseerd en Katja kon van Rob een startbewijs voor Eindhoven overnemen. Zo bleef ik als enige over. Dan maar solo naar Den Haag!

Grimmige zaterdag

Zaterdagmiddag haalde ik mijn startnummer op in Den Haag. De sfeer in de stad en zo ook bij het evenemententerrein op het Malieveld is behoorlijk grimmig: demonstraties, oproep tot rellen via social media, veel politie, vuurwerkknallen en met hout bekleedde etalages om vernielingen tegen te gaan. Ook een groep ADO-supporters is op de been om hun stadje te beschermen tegen de demonstranten/raddraaiers, maar toen ik ze op Het Plein zag werd ik daar nou niet heel geruster op. Aan het einde van de middag keerde de rust terug. Na een pastadiner in een knus Italiaans restaurantje ga ik naar mijn hotel. Daar wachtte me een verrassing: Linda en onze vijftienjarige dochter Noortje hadden stiekem een lief succeskaartje in mijn koffer gestopt. Zo voelde die solo-marathon toch een stuk minder solo.

Een fantastische marathondag

Zondagochtend is de sfeer op het Malieveld compleet anders: gezellig, enthousiast en vol verwachting. Ook het weer werkte mee: tien graden en nauwelijks wind. Met gezonde spanning in het startvak brengt een plaatselijke volkszanger in plat Haags het “Ow, Ow, Den Haag” ten gehore. Het knalt uit de speakers, gevolgd door opzwepende beats. Het is 10 uur, daar gaan we!

Kleine pasjes

Mijn plan is de eerste tien kilometer rond 4:50 per kilometer te lopen en van daaruit licht te versnellen om uiteindelijk onder 3:25 uit te komen. Het plan lukt heel aardig, ik zit na 10 kilometer iets onder dit schema, maar het voelt heel comfortabel. Ik heb geleerd van mijn eerdere 4 marathons en weet deze keer mijn loop heel vlak in te delen. Tot kilometer 35 gaan de blokken van 5 kilometer rond 4:45 per kilometer. Halverwege kom ik door in 1:40:19. Na kilometer 35 krijg ik het wel wat zwaarder. Dat heeft vooral te maken met gemene klimmetjes in Scheveningen. Daar dacht ik aan trainer Martijn: “Kleine, vlotte pasjes omhoog!” Geen trail, maar zijn aanwijzingen kwamen uitstekend van pas. Bedankt, Martijn! Desondanks ging dit 5 kilometerblok in 4:55/km. De laatste 2 kilometer naar de finish kan ik er nog 2x 4:41/km uitpersen en kom ik moe, maar voldaan met mijn nieuwe beste tijd over de streep.

Meer dan alleen een PR

Het publiek was fantastisch, zowel in Den Haag als in het Westland en Scheveningen. Wat een sfeer! Kinderen met bordjes voor high fives en toeschouwers die mijn naam roepen die ze van mijn startnummer aflezen. Ik heb hem vast wel honderd keer gehoord. Ook goedbedoelde adviezen, “Blijf naar voren kijken Harm!” of “Dit is een goed groepje hoor, daar wil je in zitten.” Ik kan het helemaal beamen als ik met een groepje van 6-7 lopers de laatste kilometers trotseer. En dan op verschillende plekken weer opzwepende muziek. Het deed me erg denken aan mijn laatste marathon in Rotterdam. Voor mij is de marathon Den Haag zeker de #eennamooiste en dat voor hun debuut. Dit is een klassieker in de maak.

Dank aan de club

Tot slot, ik loop al ruim twintig jaar hard, maar de progressie leek er een beetje uit. Nu ik ongeveer een jaar bij AV Olympus train, heb ik mijn PR’s op de 5 kilometer, 10 kilometer, halve én nu dus ook de hele marathon flink verbeterd. Veel dank aan onze trainers Eric, Mandie en Martijn en aan alle loopmaatjes voor de gezelligheid, motivatie en inspiratie. Aan de twee lange mannen die me tijdens de kernoefeningen nét wat verder laten stretchen, wat mijn snelheid ten goede komt. Aan de lopers met een prachtige, soepele loopstijl, waar ik soms jaloers naar kijk. Tot slot haal ik ook inspiratie uit de fitte zestigplussers van onze club.

Al met al kijk ik met veel plezier en voldoening terug op mijn vijfde marathon. Ik hoop dat Rome in maart net zo mooi wordt.