Marathon Den Haag | 1 november 2026

Harm Schreven liep in Den Haag de eerste editie van The Hague marathon. Hij maakte het volgende verslag, lees en geniet !:

Van een solo-start naar een persoonlijk record

3:21:06! Een nieuw persoonlijk record, 6 minuten en 35 seconden sneller dan mijn vorige marathon vorig jaar in Rotterdam. Maar minstens zo mooi: ik heb onderweg volop kunnen genieten van de sfeer en het publiek. Ik vertel jullie graag wat over de aanloop naar mijn vijfde marathon en hoe ik deze “first edition” van de Haagse marathon heb beleefd.

Van drie naar één

Mijn volgende grote doel was eigenlijk de marathon van Rome in maart 2027. Maar ik zocht nog een mooie uitdaging voor het najaar. Linda en Katja hadden zich al ingeschreven voor de eerste marathon van Den Haag. Toen er nog startbewijzen beschikbaar waren, leek het me leuk om met z’n drieën mee te doen. Dat liep anders. Linda raakte geblesseerd en Katja kon van Rob een startbewijs voor Eindhoven overnemen. Zo bleef ik als enige over. Dan maar solo naar Den Haag!

Grimmige zaterdag

Zaterdagmiddag haalde ik mijn startnummer op in Den Haag. De sfeer in de stad en zo ook bij het evenemententerrein op het Malieveld is behoorlijk grimmig: demonstraties, oproep tot rellen via social media, veel politie, vuurwerkknallen en met hout bekleedde etalages om vernielingen tegen te gaan. Ook een groep ADO-supporters is op de been om hun stadje te beschermen tegen de demonstranten/raddraaiers, maar toen ik ze op Het Plein zag werd ik daar nou niet heel geruster op. Aan het einde van de middag keerde de rust terug. Na een pastadiner in een knus Italiaans restaurantje ga ik naar mijn hotel. Daar wachtte me een verrassing: Linda en onze vijftienjarige dochter Noortje hadden stiekem een lief succeskaartje in mijn koffer gestopt. Zo voelde die solo-marathon toch een stuk minder solo.

Een fantastische marathondag

Zondagochtend is de sfeer op het Malieveld compleet anders: gezellig, enthousiast en vol verwachting. Ook het weer werkte mee: tien graden en nauwelijks wind. Met gezonde spanning in het startvak brengt een plaatselijke volkszanger in plat Haags het “Ow, Ow, Den Haag” ten gehore. Het knalt uit de speakers, gevolgd door opzwepende beats. Het is 10 uur, daar gaan we!

Kleine pasjes

Mijn plan is de eerste tien kilometer rond 4:50 per kilometer te lopen en van daaruit licht te versnellen om uiteindelijk onder 3:25 uit te komen. Het plan lukt heel aardig, ik zit na 10 kilometer iets onder dit schema, maar het voelt heel comfortabel. Ik heb geleerd van mijn eerdere 4 marathons en weet deze keer mijn loop heel vlak in te delen. Tot kilometer 35 gaan de blokken van 5 kilometer rond 4:45 per kilometer. Halverwege kom ik door in 1:40:19. Na kilometer 35 krijg ik het wel wat zwaarder. Dat heeft vooral te maken met gemene klimmetjes in Scheveningen. Daar dacht ik aan trainer Martijn: “Kleine, vlotte pasjes omhoog!” Geen trail, maar zijn aanwijzingen kwamen uitstekend van pas. Bedankt, Martijn! Desondanks ging dit 5 kilometerblok in 4:55/km. De laatste 2 kilometer naar de finish kan ik er nog 2x 4:41/km uitpersen en kom ik moe, maar voldaan met mijn nieuwe beste tijd over de streep.

Meer dan alleen een PR

Het publiek was fantastisch, zowel in Den Haag als in het Westland en Scheveningen. Wat een sfeer! Kinderen met bordjes voor high fives en toeschouwers die mijn naam roepen die ze van mijn startnummer aflezen. Ik heb hem vast wel honderd keer gehoord. Ook goedbedoelde adviezen, “Blijf naar voren kijken Harm!” of “Dit is een goed groepje hoor, daar wil je in zitten.” Ik kan het helemaal beamen als ik met een groepje van 6-7 lopers de laatste kilometers trotseer. En dan op verschillende plekken weer opzwepende muziek. Het deed me erg denken aan mijn laatste marathon in Rotterdam. Voor mij is de marathon Den Haag zeker de #eennamooiste en dat voor hun debuut. Dit is een klassieker in de maak.

Dank aan de club

Tot slot, ik loop al ruim twintig jaar hard, maar de progressie leek er een beetje uit. Nu ik ongeveer een jaar bij AV Olympus train, heb ik mijn PR’s op de 5 kilometer, 10 kilometer, halve én nu dus ook de hele marathon flink verbeterd. Veel dank aan onze trainers Eric, Mandie en Martijn en aan alle loopmaatjes voor de gezelligheid, motivatie en inspiratie. Aan de twee lange mannen die me tijdens de kernoefeningen nét wat verder laten stretchen, wat mijn snelheid ten goede komt. Aan de lopers met een prachtige, soepele loopstijl, waar ik soms jaloers naar kijk. Tot slot haal ik ook inspiratie uit de fitte zestigplussers van onze club.

Al met al kijk ik met veel plezier en voldoening terug op mijn vijfde marathon. Ik hoop dat Rome in maart net zo mooi wordt.

Sportzondag 1 november 2026

AV Olympus was weer in het hele land aanwezig om mee te doen aan verschillende evenementen.

Op Terschelling was Kasia Theunissen om een pittige halve marathon te doen: de Berenloop. Kasia liep 1.54.06.

Harm Schreven was bij de eerste editie van de marathon in Den Haag. Harm: "Onder ideale omstandigheden en met een goede voorbereiding heb ik mijn P.R. met 6:30 verbeterd. Maar ik heb ook genoten van een hele leuke sfeer op het terrein, in de stad en de dorpen. Heel knap, aangezien het de eerste versie is van deze marathon. Wat mij betreft na Rotterdam, de een na mooiste." Harm liep een mooie vlakke marathon in 3.21.06 !

In Malden waren 3 leden bij de Bosloop als mooie voorbereiding op de komende 7-Heuvelenloop. Toon Aben: "Meedoen met deze bosloop betekent genieten op een glooiend parcours in prachtige herfstkleuren. De organisatie had bovendien het keerpunt in de ronde van 10 km eruit gehaald, wat de omloop nog mooier maakte. AV Olympus was op iedere afstand vertegenwoordigd: Sraar Lemmen liep de 5 km in 25.27 min, Marco Arts finishte op de 10 km in 40.12 min en Toon Aben eindigde op de 15 km. in 1.28.48.

Tenslotte liepen Thea Verstegen en Sjan Cornelissen de Krollenloop in Veghel (10 km). Zij finishten in respectievelijk 1.06.26 en 57.40 voordat ze hun beloning 'een krol' in ontvangst konden nemen.

Marathon Amsterdam 18 oktober 2026

Richard Maatman liep op 18 oktober zijn eerste marathon. Hij maakte een mooi verslag, lees het hier:

Amsterdam - m'n eerste Marathon....

Op m'n 22e, zou ik samen met een vriend van mij de marathon van Amsterdam lopen. Doel was toen onder de 3 uur, we hadden al een keer samen 35 km in 2,5u gelopen dus waren in vorm. Helaas raakte m'n "loopmaat" 2 weken voor de marathon geblesseerd. En onder het mom van "samen uit - samen thuis" besloot ik solidair te zijn en niet te starten, onder het mom van "ach zo'n marathon kun je ook nog wel een keer lopen als je 40 bent.....". Niet realiseren dat vanwege werk, andere levensfase, kinderen, blessures, etc. etc. prioriteiten anders komen te liggen.....

Kortom het kwam er nooit van, maar toch bleef het kriebelen....

Inmiddels is het 35 (!) jaar later en krijg ik afgelopen voorjaar een KLM frequent flyer nieuwsbrief waarin staat dat ze als sponsor van de Amsterdam Marathon nog een aantal extra startkaarten beschikbaar hebben. Ik vraag m'n jongste zoon Marten : "zullen we samen de marathon lopen ?", waarop hij "Ja, da's goed" zegt en 2 clicks later hebben we 2 startkaarten kunnen bemachtigen.

Van de Olympus trainers (nogmaals dank !) krijg ik een trainingsschema, en zo'n 4 maanden voor de race beginnen we gericht te trainen. Al werd er vanwege slechte achillespezen en tijdsgebrek wel regelmatig van het schema afgeweken. 6 weken voor de marathon krijgt m'n zoon tijdens voetbalwedstrijd een zware tackle te incasseren en raakt geblesseerd. Voor hem geen marathon, maar nu besluit ik gewoon door te trainen en wel te starten. De beschikbaar gekomen kaart zet ik op de Olympus-app-groep en binnen 10 seconden reageert clubgenoot Norbert Vullings dat hij de kaart wel wil overnemen en begint hij 6 (!) weken van tevoren nog met z'n marathon training.

Dan is het 18 Oktober. We zijn bij de start in het prachtige Olympische stadion van Amsterdam. Bij het KLM-house kunnen we nog 2 koffie krijgen en een paar bananen, en gelukkig droog en warm staan, want het regent.... Rond 09.15u vertrekken we, en ondanks de regen is de sfeer fantastisch, en staan er al veel mensen langs de route. Op basis van advies van vele ervaren clubgenoten heb ik me voorgenomen rustig te starten. Het doel is namelijk uit lopen! Maar stiekem hoop ik dat het me gaat lukken om onder de 4 uur te blijven. Van het Olympisch stadion gaat het naar het vondelpark, en daarna lopen we DOOR het Rijksmuseum waar een strijkorkest klassieke muziek aan het spelen is, heel bijzonder.... Norbert en ik lopen in de flow van de deelnemers en in de drukte kun je eigenlijk niet sneller of langzamer lopen. Ik zie na 5 km dat we 10 sec/km sneller lopen dan eigenlijk gepland, maar het gaat makkelijk en het voelt als één lange polonaise. We zien onderweg veel bijzondere mensen langs de kant maar ook tussen de lopers. Na een km of 8 halen we nota bene iemand in die de marathon op badslippers aan het lopen is ! Bij km 11 stop ik even bij een verzorgingspost, 1 gel, 1 bekertje water en ½ banaan, en weer door. Ik heb me voorgenomen vanaf nu elke 7-8 km hetzelfde te doen, want volgens het welgemeende advies van clubgenoten moet je blijven eten en drinken om de "man met de hamer" te voorkomen. Nu volgt het stuk langs de Amstel, eerst 6 km naar het Zuiden, dan in Ouderkerk de brug over en weer terug. Het gaat nog steeds lekker maar merk dat ik me al iets meer inspan dan dat ik eigenlijk van plan was.

Dan passeren we de boog dat we halverwege zijn. We komen door in 1u 52, en bedenk ik me dat ik vanaf nu maar 6 min/km hoef te lopen om toch binnen de gewenste 4u te komen. Het feit dat vanaf nu elke stap je een stap dichter naar het Olympisch stadion brengt geeft een kick. Maar gedurende de 6 km langs de Amstel omhoog hebben we wel een flinke tegenwind en ik merk dat kuiten en achilles stijver worden. Na zo'n 26 km verlaten we de Amstel en gaan rechtsaf onder het viaduct van de snelweg door richting Zuidas. Hier staat het werkelijk afgeladen met mensen met heel veel (en luide) muziek langs het parcours. Wat een enorme sfeer ! Luidkeels worden we aangemoedigd, en Norbert heeft inmiddels een nieuwe bijnaam gekregen van het publiek, nl. "Marten" zoals op z'n startnummer staat. Ondanks de kick van het publiek begint het nu toch wel wat zwaarder, en kuiten en achilles beginnen stijver te worden, ik denk bij volgende verzorgingspost (km 28) moet ik maar even gaan rekken. Bij de verzorging in de massa neem ik weer de gel, de beker drinken en 1/2 banaan en weer door, maar vergeet te rekken. Ik zie dat Norbert een snellere "pits-stop" gemaakt heeft en al zo'n 50 m verder is.

Maar dan rond km 29 voel ik plotseling vanuit de achilles een strekking en steek en m'n linker kuit slaat vast. Ik kan niet meer hardlopen. Door mijn hoofd flits: "het zal toch niet waar zijn, nu gaat het zo goed en overkomt me dit en kan ik de marathon niet uit lopen...." Ik probeer onmiddellijk te rekken, sta in de brandnetels en hinkelend/strompelend/loop ik verder. Dit worden zo nog 13 héééééle lange km's denk ik....., maar "stoppen is geen optie". Gelukkig na zo'n moeizame 1,5-2 km begint de kuit weer iets soepeler te voelen. Ik probeer nu zo gecontroleerd mogelijk m'n voeten neer te zetten en door te lopen. Elke stap doet pijn, maar het gaat steeds iets beter en m'n km-tijd duikt weer onder de 6 min. Op dit stuk van het parcours staan minder mensen aan de kant, en de kilometers beginnen nu toch wel langer te voelen.

Dan nadert het "magische 35km-punt", waarvan iedereen zegt dat het na 35 km verschrikkelijk zwaar wordt en je per definitie "de man met de hamer tegenkomt". Echter ondanks dat het in dit deel werkelijk zwart van de mensen ziet, zie ik de "man met de hamer" er niet tussen staan. Wel heel veel gek aangeklede mensen, spandoeken, mensen met toeters, trommels etc. etc. die iedereen enorm aanmoedigen langs het stuk over de Stadhouderskade. Liep iedereen in het begin hetzelfde tempo, nu zie je grote verschillen. Ik zie dat veel deelnemers regelmatig moeten stoppen en het erg zwaar hebben, maar wordt ook zo nu en dan ingehaald door mensen die er nog een wonderbaarlijke lange eindsprint weten uit te persen. Het lukt me om m'n oorspronkelijke tempo vast te houden en geconcentreerd door te lopen.

Na 39 km linksaf weer het vondelpark in, nog maar 3 km te gaan ! Ik heb nog iets over en in het vondelpark loop ik Norbert weer achterop, en gaan we samen verder. Dan het vondelpark uit, linksaf, nog maar 1,5 km.... Na 1 km rechtsaf en zien we het Olympisch stadion liggen, wat een enorme sfeer en kick als je het stadion binnenkomt. Zowel Norbert als ik komen na 3u48 over de finish. Met veel voldoening krijgen we de grote en zware medaille omgehangen. Na 35 jaar uiteindelijk toch m'n doel bereikt, "de aanhouder wint"...!